Sigorta: Modern Dünyanın İmece Kültürü

Anadolu’nun her köşesinde asırlarca süregelmiş bir gelenek vardır: imece. Komşunun evi yandığında herkes elinden geleni yapar; tarlası doluyken hastalanan çiftçinin mahsulünü köylüler birlikte biçer. Bu, yazılı bir sözleşme olmadan, herhangi bir prim ödemeden kurulan en kadim güvence sistemidir.

Şimdi sormak gerekiyor: Bugünün dünyasında bu dayanışma ruhunu nereye bıraktık?

Sigorta, özünde tam da bu ruhun kurumsal karşılığıdır. Binlerce kişi küçük primler öder; böylece aralarından biri büyük bir yıkımla karşılaştığında yalnız bırakılmaz. Bu açıdan bakıldığında sigorta, yalnızca bireyin değil, toplumun da bir kurumudur.

Ancak ülkemizde sigorta hâlâ büyük ölçüde “zorunlu olduğu için” satın alınan, içeriğine bakılmadan rafa kaldırılan bir kâğıt parçası olarak algılanmaktadır.

Biliyor muydunuz?
Ülkemizde hanelerin yaklaşık %60’ının deprem sigortasından habersiz olduğu tahmin ediliyor.
Oysa deprem sigortası, afet sonrası devlet yardımından önce devreye girer.

Deprem kuşağında yaşayan bir ülke olarak bunu hepimiz fazlasıyla biliyoruz. 2023’te yaşanan büyük yıkımın ardından pek çok vatandaşımız, hasar tazminatı alabilmek için kapı kapı dolaşmak zorunda kaldı. Oysa doğru ve kapsamlı bir poliçeyle bu süreç çok daha hızlı ve insani bir şekilde atlatılabilirdi.

Sigorta bilinci yalnızca bireysel bir tercih değil, aynı zamanda toplumsal direncin de temelidir.

Sigorta sektörü bu sorumluluğun yalnızca bir tarafıdır. Diğer taraf ise toplumun kendisidir. Esnafından çiftçisine, öğrencisinden emeklisine kadar herkesin anlaşılır bir dille sigorta hakkında bilgilendirilmesi, bu ülkede üstlenilebilecek en önemli kamu yararı çalışmalarından biridir.

İmece geleneğimizi unutmadık. Sadece ona modern bir isim, bir sistem ve bilinç kazandırmamız gerekiyor.

Sigorta, dayanışmanın 21. yüzyıldaki adıdır.
Ve bu dayanışmayı toplumun her kesimine taşımak için bundan daha güçlü bir köprü yoktur.