Acentesiz Sigorta, Avukatsız Mahkeme Gibidir.

Son yıllarda sigorta sektörü büyük bir değişim geçiriyor.

Eskiden yalnızca sigorta acentelerinden alınan poliçeler artık bankalarda, internet sitelerinde, mobil uygulamalarda, telefon operatörlerinde, finans kuruluşlarında — hatta bazı kurumlarda âdeta “ek ürün” gibi satılıyor.

 Kredi çekene sigorta…

Araç alana sigorta…

Telefon faturası ödeyene sigorta…

Üstelik çoğu zaman vatandaşa şu cümleler kuruluyor:

“Bu sigorta zorunlu.”

“Bunu yaptırmak mecburi.”

“Paketten çıkaramıyoruz.”

            Oysa vatandaşın bilmediği çok önemli bir gerçek var: Hiçbir banka, finans kuruluşu ya da operatör sizi belirli bir sigortayı yaptırmaya zorlayamaz. Tüketicinin sigorta şirketini ve acentesini seçme hakkı yasal güvence altındadır. Buna rağmen insanlar çoğu zaman farkında olmadan yönlendiriliyor. Çünkü sigorta artık birçok kurum için bir güvence sistemi değil; satış kalemi hâline gelmiş durumda.

 Ancak sigorta, marketten alınan bir ürün değildir. Çünkü sigortanın gerçek değeri, poliçe kesilirken değil; hasar yaşandığında ortaya çıkar. Bir internet sitesi size saniyeler içinde fiyat verebilir. Bir banka personeli birkaç dakikada poliçe düzenleyebilir. Bir mobil uygulama “en uygun teklif” gösterebilir. Peki sonra?

 Gece yarısı kaza yaptığınızda o ekran telefonunuzu açacak mı?

İş yerinizi su bastığında o uygulama eksperle görüşecek mi?

Eviniz yandığında o çağrı merkezi sizin hakkınızı savunacak mı?

İşte tam burada sigorta acentesinin değeri başlar.

Çünkü acente yalnızca poliçe satan kişi değildir.

Müşterisini tanıyan, riskini analiz eden, eksik teminatı önceden fark eden, gerektiğinde uyaran ve hasar anında sigortalısının yanında duran kişidir.

Bir acente; yalnızca satış yapan değil, kötü gününüzde süreci yöneten kişidir.

Eksik teminatı fark eder.

Hasar dosyanızı takip eder.

Şirketle aranızda köprü olur.

Gerektiğinde hakkınızı savunur.

Çünkü sigortacılık yalnızca fiyat işi değildir.

Tecrübe işidir.

Danışmanlık işidir.

Sorumluluk işidir.

Bugün birçok vatandaş yalnızca “ucuz” olduğu için poliçe satın alıyor. Sonra hasar anında şu gerçekle karşılaşıyor: “Ben bunu bilmiyordum…” “Bunun teminat yok muydu?” “Sigortam vardı ama karşılamadı…” İşte en büyük mağduriyetler tam da burada başlıyor. Çünkü her ucuz poliçe iyi poliçe değildir. Her kesilen poliçe gerçek güvence anlamına gelmez. Sigorta; kağıt üzerindeki birkaç maddeden ibaret değildir. Sigorta, kötü gün geldiğinde arkanızda duran insanın adıdır.

 Bugün teknoloji gelişebilir. Dijital satışlar artabilir. Yapay zekâlar teklif verebilir. Ama sigorta sektöründe hâlâ en önemli unsur insandır. Çünkü vatandaş bir ekrana değil, kendisini tanıyan bir uzmana ihtiyaç duyar. Bu yüzden sigorta satın alırken yalnızca fiyata bakılmamalıdır. O poliçenin arkasında kimin durduğuna da bakılmalıdır.

 Çünkü acentesiz sigorta, avukatsız mahkeme gibidir.

Ve gerçek güvence; gerektiğinde telefonunu açacak, dosyanızı takip edecek, hakkınızı savunacak bir insanın varlığıdır.