MÜZİK HİÇ VAR OLMASAYDI, NEYİ EKSİK BİLİRDİK?
Ben yıllardır sahnede şarkı söylüyorum. Elimde mikrofon, önümde insanlar… Ve her defasında müziğin insanlarda nasıl başka başka kapılar açtığına tanık oluyorum.
MÜZİK HİÇ VAR OLMASAYDI, NEYİ EKSİK BİLİRDİK?
Eyvah, dedim kendi kendime…
Bir an düşünsenize; müzik hiç olmasaydı?
Sadece şarkılar, konserler, enstrümanlar değil… Müzik hiç keşfedilmemiş olsaydı?
İnsanlığın en eski müzik izlerine baktığımızda kemikten yapılmış flütler, taş, ahşap ve hayvan derisinden yapılan vurmalı çalgılar ve tabii ki insan sesi çıkıyor karşımıza.
Ama kim düşündü acaba ilk kez müzik yapmayı?
İletişim kurmak için miydi, eğlenmek için mi, yoksa insanın içinde tarif edemediği bir duyguyu dışarı çıkarma ihtiyacı mıydı?
Belki de insan, kelimelerden önce müziği keşfetti.
Çünkü kelimeler bazı şeyleri anlatır ama müzik, anlatamadıklarımızı anlatır.
Aşka eşlik eder, acının içine sızar, mutluluğu çoğaltır, hüznü taşınabilir hale getirir. Kutlamalara, vedalara, aşklara, filmlere, danslara, hatta bazen tek bir bakışa bile anlam katar.
Ben müziksiz bir film bile düşünemiyorum.
Bir aşk sahnesinde o melodi çalmasa, bir filmin sonunda o şarkı duyulmasa, bir korku filminde gerilim müzikle yükselmese… Aynı hikâyeyi hissedebilir miydik?
Ben yıllardır sahnede şarkı söylüyorum. Elimde mikrofon, önümde insanlar… Ve her defasında müziğin insanlarda nasıl başka başka kapılar açtığına tanık oluyorum.
Aynı şarkıyı yüz kişi dinliyor; yüzünün de başka bir hikâyesi oluyor.
Birinin gözleri doluyor.
Biri dans ediyor.
Biri sevgilisini düşünüyor.
Biri yıllar önce kaybettiği birini hatırlıyor.
Bir başkası ise sadece o anın mutluluğunu yaşıyor.
Şarkı aynı şarkı. Ama insanların kalbindeki karşılığı bambaşka.
Belki de müziğin mucizesi tam olarak burada.
Ve şimdi en ürkütücü soru:
Müzik hiç icat edilmemiş olsaydı, yokluğunu özleyebilir miydik?
Hayır.
Çünkü hiç tanımadığımız bir şeyi özleyemeyiz.
Ama dünya yine dönerdi. Güneş yine doğardı. İnsanlar yine âşık olur, güler, ağlar, kavga eder, kutlar, vedalaşırdı.
Sadece bütün bunların arasında bir şey eksik kalırdı.
İnsanın ruhundan yükselen o görünmez titreşim…
Ben müziğin olmadığı bir dünyayı düşünmek istemiyorum.
Çünkü ben müzikle yaşayan bir kadınım.
Ve biliyorum ki bazı duyguların kelimesi yoktur.
Onların dili melodidir.
Belki de müzik, insanlığın icat ettiği herhangi bir şeyden çok daha fazlasıdır.
Müzik, insanın dünyaya “Ben buradayım ve hissediyorum” deme biçimidir.