İYİ KÖTÜ GÜZEL ÇİRKİN

İyiler gerçekten iyi oldukları için mi yoksa kötünün yanında mı iyi, güzel çirkin dediğimiz nedir güzel yanında çirkin olunca mı güzel.

Bunların hepsi bizim Dünyada kimisine aydınlatmalı kimisine aydınlatmasız bir aynada bakmak zorunda kaldığımız anların eseri mi? Hiç bir kimsenin hiç bir olayı kendisi yaşamadığı sürece baktığı aynalardan yorum yapıp değerlendirmesi doğru değil. Fikrimizi belirtebiliriz ama kesin bir yargı yapabilmemiz doğru olmayacaktır diye düşünüyorum.

Evet, benim de fikrim şu ki; iyi ve kötü, güzel ve çirkinin var olduğu gibi var. Lakin bir olay, durum ya da kişi için; iyi kötü ikilemesinden birisini yakıştırabilmek için en uç noktada o kelimeyi hak ettiğini düşünebiliyorsak söylemlerimizin belki doğru olabileceğini düşünüyorum. Bir konu ile ilgili konuşulduğunda sonunda ama, işte, şöyle de vs. gibi eklemek zorunda olduğumuz cümlelerin gerçekten noktalanmamış cümleler olduğu gerçeği bir tarafta; yine kişilerin olayların ya da bir durumun tasvirinde ima dahi ettiğimiz yorumlarımızda bu detayları yani; amalı, işteli, şöyle deleri gibi bağlaçları mutlaka ekleyerek detayını düşünüp belirtmemiz gerektiğini düşünüyorum.

Bir diğer yanda güzel çirkin;

İnanılmaz bir Evrende onun da içinde Dünyada olduğumuzu düşünüyorum. İçinde bizim şimdiye kadar gördüklerimiz arasında algısal olarak güzel ya da çirkin varsaydığımız oluşumların var olduğu ve küçük küçük çirkinlerin nasıl güzel bir şey oluşturabilmesi; bunun yanında bir sürü küçük küçük güzelin nasıl bir çirkin oluşturabileceğini düşünecek olursak kafamızda etiketlediğimiz bir durumdan başka bir şey olmadığının ortaya çıkmasına sebep olduğunu düşünüyorum. Ve yine bizim bir şeyler için güzel ya da çirkin diyebilmemiz için bizim en güzel ya da en çirkin olabilmeyi öğrenebilmeyi bilmemiz gerekiyor sanırım.

Anlam ve algıları ile iyi kötü ve güzel çirkini her zaman fark edip enlerinde yaşayabilmenin hislerinden umarım hiç bir zaman ayrılmayız.